توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٣ - ذكر مسنداليه و غرض از آن

شرح فارسى:

توضيح‌

ذكر مسنداليه و غرض از آن‌

ديگر از حالات مسنداليه ذكر آنست كه آن نيز بجهت اغراضى واقع مى‌شود بشرح زير:

١- اصل در مسنداليه اينست كه ذكر شود و چون علّتى براى حذفش نمى‌يابيم لاجرم مى‌بايست ذكر گردد.

٢- در مقاميكه مخاطب بعللى نتواند از قرينه مسنداليه را در يابد يا متكلّم قادر بر نصب قرينه نباشد لاجرم احتياط مقتضى استكه ذكر گردد.

٣- تنبيه و آگاهى حاضرين در مجلس بركودن بودن سامع و اينكه وى با قرينه مسنداليه را درك نمى‌كند.

٤- مقام مقتضى زيادى توضيح باشد نظير آيه شريفه (٥) در سوره (بقره):

اولئك على هدى من ربّهم و اولئك هم المفلحون‌ .

شاهد در [اولئك‌] دوّم است كه اگر حذف مى‌شد خللى در معنا وارد نمى‌آمد چه آنكه قرينه بر آن موجود است لكن چون مقام مقتضى است كه بيان شود تنها مؤمنين مختص بفلاح و رستگارى هستند همان طوريكه هدايت شدن از خصائص ايشان مى‌باشد لاجرم در فقره دوّم از عبارت نيز تكرار شد.

٥- بجهت اعلان و اظهار تعظيم زيرا اسم و نامش دلالت بر تعظيم وى دارد چنانچه شخصى از حاجب مى‌پرسد: آيا امير المؤمنين‌